Artikelen : 29
Artikelen bekeken hits : 10424
We leven in Hoop.
Lieve allemaal,
Afgelopen week werd ik opnieuw geconfronteerd met de angst waarin mensen leven. Eergisteren avond zaten we heerlijk aan de pannenkoeken op de veranda toen er opeens allerlei mensen met fototoestellen aan kwamen rennen. Jan ging ook kijken en zei dat er een prachtige lucht was (zie foto 1). En dat was ook zo. We hebben regelmatig contact met een oudere man, die lid is van een Boeddhistische sekte. En hij bleef maar iets nogal opgetogen roepen. Ik begreep hem alleen niet. Maar hij probeerde me ergens van te overtuigen. Teleurgesteld liep hij even later weg. Toen ik Jan vroeg of hij begreep wat deze man nu gezegd had zei Jan: “hij zei: Boeddha brengt een bezoek aan de aarde, Boeddha brengt een bezoek aan de aarde….” Ik snap z’n opgetogenheid iets beter, maar ben ook teleurgesteld dat hij zo’n prachtig natuurspektakel toekent aan Boeddha i.p.v. aan de Schepper. Een paar dagen eerder had ik een gesprekje met iemand over het feit dat er zoveel huizen gebouwd worden.

Ik vroeg me af waarom dit was en hoe het kon dat iedereen nu opeens veel geld lijkt te hebben. De persoon vertelde me dat het niet ligt aan het feit dat mensen nu veel geld hebben, maar dat het er aan ligt dat dit nog een goed jaar is. Volgend jaar en het jaar erop (2556 en 2557) zijn slechte jaren voor grote dingen. Ik kijk haar een beetje onbegrijpelijk aan want ik snap het niet. Ze legt me uit dat de komende twee jaren geen goede jaren zijn om huizen te bouwen, te trouwen, te verloven, nieuwe zaken te beginnen, en dat als je dat wel doet dit gedoemd is te mislukken. De huizen die gebouwd zullen worden in die twee jaren zullen geen vrede kennen, de verlovingen en huwelijken die gesloten worden zullen geen liefde kennen maar alleen ruzie en haat, nieuwe zaken die geopend worden zullen alleen maar schuld kennen. Het is me nog steeds niet helemaal duidelijk waarom juist de komende twee jaren slechte jaren zijn, maar het is me wel duidelijk dat ze er vast van overtuigd is dat de komende twee jaren geen goede jaren worden voor nieuwe ondernemingen. Ik vind het elke keer weer schokkend en verdrietig dat mensen zo vast zitten en in angst leven. Soms vragen we ons af hoe hier ooit doorheen gebroken kan worden. Ze zitten zo vast in hun angst. Ook deze vrouw hebben we al heel wat bijbelstudie gegeven…..En dan vragen we ons af of ze ooit vrij zullen worden.
Een paar dagen later had Jan een gesprekje met haar man. Onze twee eendenkuikens kregen we van hen en zij hebben inmiddels heel veel eenden en kippen. Dus Jan vroeg wat ze ermee doen. “Ach” zegt die man, “zo af en toe slachten we er één en die eten we op…” Normaal gesproken mogen Boeddhisten niet doden en laten ze het slachten vaak over aan de Chinezen in het dorp die ook Boeddhist zijn, maar wel mogen slachten. Dus Jan trekt z’n wenkbrauwen wat omhoog. En de man geeft als antwoord: “Sinds jij ons bijbelstudie hebt gegeven en vanuit de bijbel hebt uitgelegd dat slachten geen zonde is, omdat dieren geen ziel hebben zoals mensen, slacht ik altijd zelf en ik voel me er niet meer schuldig over….” En dan realiseren we ons weer dat het vaak maar in (hele) kleine stapjes gaat, die weg naar vrijheid. Maar elke stapje is er één en hopelijk komt de dag dat zij die, toch wel, hele grote stap gaan zetten en hun vertrouwen op Jezus zullen stellen en echt vrij mogen zijn.
Warme groet,
Jan & José
Joas en Jeftha
(PS We hadden Joas al een poosje een nieuw zwembad beloofd, en die hebben we afgelopen week kunnen kopen. Niet alleen z’n Thaise vriendjes spelen mee, maar ook z’n eenden-vrouwtje-vriendinnetje moet mee zwemmen..En Joas in z’n schooluniform)


VerzekeringHallo lieve allemaal, Zoals jullie weten had ik (José) vorige week zaterdag een ongeluk(je) met de auto . Voor me stopte opeens een auto die wilde afslaan en voor ik het wist zat ik er bovenop. Gelukkig was niemand gewond. Het was weer een leuke culturele ervaring om mee de afhandeling mee te maken. We hadden ons dorpshoofd (de man van onze huishulp) gevraagd om ons te helpen dus hij en de rest van z’n familie kwamen meteen dezelfde avond om met de tegenpartij te praten. Het was grappig om te zien dat de tegenpartij ‘huppelend’ binnenkwam maar kreupel wegliep. Ze waarschuwden ons dat hij waarschijnlijk terug zou komen om geld te vragen voor het lichamelijke leed dat ik veroorzaakt had door de botsing. Maar zo zeiden ze, daar moet je niet op in gaan, want we hebben allemaal gezien dat hij niets had. Waarschijnlijk gaat hij nu ook eerst naar huis om te overleggen met z’n familie hoeveel geld hij aan jullie zal vragen. We mochten nog niets toezeggen. En ja hoor om 23.00 stond er iemand voor ons hek te roepen. De tegenpartij was naar het ziekenhuis geweest, maar gelukkig was er niets aan de hand, maar hij moet wel zijn auto missen voor de reparatie en dus moet hij een auto huren, dat zou minimaal 30.000 Baht kosten, of we dat even konden betalen. Gelukkig stond ik onder de douche en deed Jan het woord. Hij kon zeggen dat de verzekering op maandag zou komen en dat we voor die tijd niets zouden geven. De volgende ochtend om 7.30 stond er weer iemand voor ons hek te roepen. En daar was hij weer. Het dorpshoof Maandag de verzekering. Helaas hij (en wij) krijgen geen geld voor een andere auto, dit word alleen vergoed als er persoonlijk letsel is en dan alleen de kosten van de goedkoopste bus. Dus beginnen de onderhandelingen met ons. De tegenpartij had niet alleen z’n hele familie bij zich, ook het dorpshoofd en zij deden de onderhandelingen voor ons. Het was nogal vermakelijk. Het eerste uur zit iedereen gewoon gezellig bij elkaar. Er word gekletst over werk, gezin, het weer, en dan opeens zegt iemand tegen mij: “als je 10.000 baht geeft zijn we tevreden…..” Waarom weten ze altijd dat ze dit soort dingen tegen mij moeten zeggen? Waarschijnlijk straal ik uit dat ik geen nee kan zeggen ofzo. Hoe dan ook, ik heb geleerd om te zeggen dat mijn man over het geld gaat en dat hij beslist. Maar dan begint onze huishulp zich er mee te bemoeien en er ontstaat een heftige discussie. Iedereen roept en schreeuwt door elkaar. En ik snap niet waar de gezelligheid van vijf minuten geleden is gebleven. Er worden allerlei voorbeelden genoemd waarin veel meer of veel minder werd betaald door de schuldige. Dit gaat een zo’n drie kwartier door. En dan, voor mij, out of the blue, zegt iemand: “afgesproken, jullie betalen 5000 baht, we zijn allebei onderwijzers, dus we moeten niet te moeilijk doen…” En vervolgens doet iedereen weer gezellig en leuk, alsof er niets gebeurd is. Het zal aan mij liggen, maar ik begrijp er niets van.
Jan en José Laatst aangepast (maandag 14 mei 2012 23:33) De van Eekens in Isaan
Het evangelie van Jezus Christus brengen aan hen die het nog niet gehoord hebben. Dat is onze missie. Door middel van deze website proberen wij u op de hoogte te houden hoe wij gestalte geven aan deze missie. Vriendelijke groet, Jan, José en Joas van Eeken
|



d had beloofd ons huis in de gaten te houden, ( doet ‘ie anders ook wel) en kwam ook meteen. Weer dezelfde vraag: geld voor de huur van een auto.